

"بسمه الله الرحمن الرحیم"

*خدایا سپاس*
--->>>"تو اگر در تپش باغ خدا را ديدي همت كن و بگو ماهي ها حوضشان بي آب است..."<<<---
التماس دعا
یا محمد و یا علی ...
"انا لله و انا اليه راجعون"
متاسفانه با خبر شدیم که مادر یکی از دوستانمان ، "خانم شکرانه " دار فانی را وداع گفتند
غم از دست دادن مادر عزیز را به خانواده و دوستان تسلیت گفته و آرزوی آرامش برای آن مرحوم داریم .
"روحش شاد "
یا لطیف![]()
مگر غدیر همان روزی نیست که دین کامل می گردد و نعمت بر بشر تمام می شود ؟؟؟مگر غدیر همان روزی نیست که بزرگترین اعیاد را در آن ذکر کرده اند ؟؟؟ و مگر غدیر هنگامه شادباش و تبریک مسلمین بر یکدیگر نیست ؟؟؟
و حالا من مانده ام که چه سری است میان این همه شادباش و آن چیزی که در اعمال این روز عید وارد شده . ازاوقاتی که برای خواندن دعای ندبه وارد شده عید غدیر است . انگاری در همان ساعات آغازین همان روزی که قرار است از شادی انتخاب مولایمان به تمامی عالمیان و تمامی تاریخ فخر بفروشیم ، باید گریه کنیم در فراق فرزندی از سلاله پاک او . بلکه گریه هم نه ، باید ندبه کنیم .
نه خیلی هم عجیب نمی نماید .

مگر ولایت مولایمان علی (ع) جز در قلوب محبین و شیعیانش مستقر شده ؟؟ ! ! مگر مردمان آن روزگاران گذاشتند ، آنانی را که پیامبر در آن روز یکی بعد از دیگری بعنوان ولی و جانشین معرفی کرده بود به ولایت و امامت برسند ؟؟!! تاریخ مگر تو فراموش می کنی که یکی از آن روزهایی که ابلیس فریاد یاس زد و ندبه کرد همین روز غدیر بود ؟؟ !! و خوب به یاد داری که مردمان آن روزها چه جفایی در حق همه تاریخ کردند .
تو گویی انگاری بعد ازآن روز غدیر لحظه صفر انتظار شد .انتظار چشیدن طعم خوش حکومتی از جنس مولای عشق علی (ع). انگاری غدیر نقطه آغازین صبر برای برقراری حکومت علوی است . انگاری از همان لحظه که پیامبر دستان علی (ع) را شادمان ومسرور بالا می برد ، در آن دورها دستهای مردی را میان مسجد کوفه می دید .انگاری غدیر باید می بود تا کوفه حالا برای ما شهر آرزوهایمان شود . حالا باید صبر کنیم تا آن یار بیاید و به گردش در آن مسجد رویاییمان و در سایه سار دولت مهدوی حلقه زنیم و آنگاه دستان مولایمان را بالا نگه داریم تا همه عالمیان ببنید که اگر آنروزها آنها که بیعت کردند عهد شکستند ، روزی تاریخ خواهد دید که دستان فرزند همان مرد به نشان بیعت فشرده می شود .
اما یادمان نرود که آنروزها همه بیعت کردند و دست مولای عشق را فشردند . نکند امروز ما هم از جنس همان مردمان باشیم و همانگونه دستهای مولایمان را بفشاریم و بعد عهد بشکنیم .
اما ای دل یادت نرود ...
غدیر ایستکاه اول و آخر مسیر کربلاست و اینجا همانجایی است که باید تصمیم بگیری که خواهی ماند یا خواهی رفت و هرکه در غدیر علوی شد ، آنگاه به خیل مردان حسین (ع) پیوست .
ای دل باز یادت بماند ...
اگر در غدیر هر روزه دلت با آن موعود منتظرعهد ببندی ، باید با خیل مردان آخرالزمانی حسین همراه شوی که مردان امروز اردوگاه حسین کسانی نیستند جز یاران آخرالزمانی حضرت در خیمگاه سبز مهدی موعود ( عج ) .
و جعلنا من المتمسکین بولایه المرتضویه
....................................................
اين هم عيدي ناقابل ما به بچه های محله با وفای با صفا