از هفدهم تا 22 بهمن 57، ایران یکی از دوره های استثنایی تاریخ سیاسی جهان را گذرانید. در این ایام، دو دولت در یک مرکز و بدون هیچ گونه مرزبندی مواجه بودند. دولتی که پشتوانه و عامل مشروعیت خود را از دست داده و از قدرت نظامی محروم گشته و با انقلابی عظیم روبرو بود. و دولتی دیگر متکی به رهبری انقلاب توده های میلیونی مردم که به جای قدرت نظامی، تنها به ارتش مردم وابستگی داشت. با وسعت یافتن دامنه های انقلاب، قرار بر این شد که سران ارتش پهلوی، دست به کودتا زده و با به دست گرفتن قدرت، انقلاب مردمی را سرکوب سازند. از این رو از ساعت چهار بعداز ظهر روز 21 بهمن 57، حکومت نظامی اعلام شد.

پس از اعلان حکومت نظامی، حضرت امام خمینی (ره) اعلام کرد که مردم به حکومت نظامی اعتنایی نکنند. مردم نیز همچنان به یورش خود به مراکز دولتی و نظامی و انتظامی ادامه دادند و تقریباً تمام این مراکز با اندک درگیری و مقاومت، تسخیر شد و به دست مردم افتاد. این درگیری ها در روز بعد نیز به شدت ادامه یافت و در این روز هزاران زن و مرد و پیر و جوان، هر یک به اندازه توان خود برای سرنگونی نهایی رژیم ظلم و جور، کوشش کردند. آنها با سنگربندی در خیابان ها، سینه سپر کردن در برابر تانک ها و با فداکاری و جانفشانی، انقلاب را به پیروزی رساندند. نه فقط در تهران، بلکه در تمامی شهرهای ایران، درگیری مردم با بقایای رژیم شاه جریان داشت. هنگامی که خبر حرکت نیروهای نظامی از شهرهای مختلف ایران به سمت تهران برای سرکوب قیام مردم پخش شد، مردم شهرهای مسیر به درگیری با نیروهای نظامی پرداختند و با بستن راه، مانع حرمت آنها به سمت تهران شدند. برخی از فرماندهان رده بالای ارتش در این درگیری ها به دست مردم کشته شدند تا سرانجام، ارتش، بی طرفی خود را اعلام کرد.

روز سرنوشت فرا رسید و در 22 بهمن 1357، نظام پوسیده ستمشاهی فرو ریخت و ریشه های فاسد دودمان سیاه پهلوی از این کشور اسلامی کنده شد. مبارزه پانزده ساله ملت مسلمان ایران به رهبری امام خمینی (ره) به ثمر رسید و با سرنگونی نظام 2500 ساله شاهنشاهی، انقلاب شکوهمند اسلامی ایران پیروز گردید.

سال 1357 سال سرنوشت

سال 1357 ه . ش . در حالي آغاز شد كه صداي مهيب انفجار خشم مردم   كه از نوزدهم دي ماه 1356 ه . ش در قم آغاز شده بود از تبريز يزد ، جهرم ، كازرون ، تهران ، اصفهان ، شيراز ، مشهد ، رفسنجان ، همدان ، نجف آباد و ساير شهرهاي ايران به گوش شاه و آمريكا مي رسيد. امام با آنكه از ايران دور بودند حوادث انقلاب را روز بروز هدايت مي كردند. پيامها و اعلاميه ها و مصاحبه هاي امام پي در پي از نجف مي رسيد و بلافاصله به صورتهاي مختلف اعلاميه و نوار تكثير مي شد و در اختيار قرار مردم مي گرفت. امام، مردم را به سرنگوني رژيم شاه دعوت مي كردند و از توطئه هايي كه ممكن بود انقلاب را به انحراف بكشاند، آگاه مي ساختند

ماه رمضان سال 1357

روز عيد فطر مردم در بسياري از شهرهاي ايران پس از نماز باشكوه عيد عليه رژيم تظاهرات كردند. در اين ميان با شكوه تر از همه، تظاهرات عظيم ميليوني مردم تهران بود كه از صبح تا ساعت 4 بعداز ظهر ادامه داشت و از نظر كثرت جمعيت و وحدت كلمه مردم و مخالفت صريح با شاه تا آن زمان بي نظير بود و رژيم را به شدت وحشت زده كرد.
روز پنجشنبه 16 شهريور شاهد حضور يكپارچه زنان مسلمان بوديم كه با پوشش اسلامي و شعارهاي پر شور و كوبنده خود شكوه و معناي خاصي به تظاهرات داده بودند. حضور زنان در راهپيمايي نشانه آن بود كه
رژيم شاه در همه كوششهايي كه براي جدا ساختن آنان از دين و روحانيت كرده بود شكست خورده و از جمله شعارهاي مردم در اين تظاهرات شعار « استقلال آزاداي جمهوري اسلامي » و «  الله اكبر خميني رهبر » بود. مردم هنگام عبور از كنار كاميون هاي ارتشي به سوي آنها گل پرتاب مي كردند و فرياد مي زدند:
« برادر ارتشي چرا برادر كشي » اين شعار، رژيم را كه مي خواست از ارتش براي سركوبي ملت استفاده كند سخت عصباني مي كرد.

17شهريور
در راهپيمايي روز پنجشنبه 16 شهريور مردم اعلام  كردند كه فردا صبح دوباره از ميدان شهدا حركت  خواهند كرد. در نخستين ساعات صبح روز جمعه  هفدهم شهريور راديو اعلاميه دولت را كه خبر از  برقراري حكومت نظامي  در تهران و يازده شهر  ديگر ايران مي داد،

با لحني تهديد آميز به تكرار قرائت كرد و از مردم خواست كه در خيابانها و معابر اجتماع نكنند و به خانه هاي خود بازگردند، اما مردم تهران در آن روز در برابر گلوله هاي دژخيمان ايستادند و فرياد الله اكبر خميني رهبر و مرگ بر شاه سردادند. مزدوران شاه زنان و مردان مسلمان و دلير را به گلوله بستند. هيچ كس به درستي نمي داند كه در آن روز چند هزار نفر از مردم تهران به شهادت رسيدند آنقدر مسلم بود كه از صبح تا عصر محلات جنوبي تهران پر از كاميونهاي نيروهاي مسلح شاه و آكنده از صداي رگبار تير و آمبولانسها و بيمارستانها نيز مملو از شهيدان و مجروحان بود. تعداد زيادي از زنان و دختران جوان نيز درميان شهيدان وجود داشتند و چادرهاي سياهشان به خون پيكرشان آغشته بود.

هفده شهريور و روز تجلي ايمان و اراده ملت و روز حماسه و فداكاري و روز افتخار اسلام و مسلمين شد و به صورت نقطه عطفي در تاريخ انقلاب درآمد.

آغاز ماه محرم

ماه محرم نزديك بود و همه ميدانستند كه با طلوع اين ماه خيزش و جهش جديدي در انقلاب پيدا خواهد شد .
امام خميني چكيده فرهنگ اسلامي  و جامعه شناس واقعي جامعه ايران بودند ، ظرفيت انقلاب محرم را خوب ميشناختند .
اين بود كه چند روز قبل از ماه محرم با پيامي فصيح كه از آن عطر كلام حق به مشام ميرسيد ، دلها را متوجه
 كربلاي حسيني كردند و فرمودند : 
با حلول ماه محرم ماه حماسه و شجاعت و فداكاري آغاز شد . ماهي كه خون بر شمشير پيروز شد .
ماهي كه قدرت حق باطل را تا ابد محكوم و داغ باطله را بر جبهه ستمكاران و حكومتهاي شيطاني زد .
ماهي كه به نسلها در طول تاريخ راه پيروزي خون بر سر نيزه را اموخت . ماهي كه شكست
ابرقدرتها را در مقابل كلمه حق به ثبت رسند .
ماهي كه امام مسلمين راه مبارزه با ستمكاران را  به ما آموخت

 راهپيمايی تاسوعا و عاشورا

نهضت امام خميني از آغاز متكي و مبتني بر نهضت   امام حسين عليه السلام بود.   واقعه 15 خرداد سال 1342 هجري شمسي در  ماه محرم و دو روز پس از عاشورا واقع شده بود.   اين بار هم تاسوعاو عاشوراي ديگري پس از  15   سال فرا رسيده و ملت آماده بود تا با شعار كل يوم   عاشورا و كل ارض كربلا- حماسه عاشورا   را بار ديگر در برابر يزيد زمان تكرار كند

اعلام تشكيل شوراي انقلاب

روز 23 دي ماه در اجتماع عظيمي كه مردم به مناسبت گشايش دانشگاه تهران برپا كرده بودند، پيامي از امام خميني قرائت شد كه در آن رسماً تشكيل شوراي انقلاب اعلام شده بود. در قسمتي از اين پيام آمده بود:

به موجب حق شرعي و بر اساس اعتماد اكثريت قاطع مردم ايران كه نسبت به اينجانب ابراز شده است در جهت تحقق اهداف اسلامي ملت شورايي به نام شوراي انقلاب اسلامي مركب از افراد با صلاحيت و مسلمان و متعهدم مورد وثوق موقتاً تعيين شده و شروع به كار خواهند كرد. اين شورا موظف به امور معين و مشخصي شده است كه از آن جمله مأموريت دارد تا شرايط تأسيس دولت انتقالي را مورد بررسي و مطالعه قرار دهد و مقدمات اوليه آن را فراهم سازد. دولت موقت در اولين فرصت كه مناسب و صلاح دانسته شود به ملت معرفي و شروع به كار خواهد نمود.

اين نخستين بار بود كه رسماً از سوي رهبر انقلاب تشكيلات و برنامه هاي آينده حكومت اسلامي اعلام مي شد. اين خبر در داخل و خارج از كشور انعكاس وسيعي يافت و به مردم كه پيروزي را نزديك مي ديدند، دلگرمي بيشتري بخشيد و در كنار مبارزات ويرانگر، نشانه هاي حركتي سازنده را براي آينده انقلاب آشكار كرد.

فرار شاه  

نزديك به ده روز پس از نخست وزيري بختيار، شاه با تشكيل شوراي سلطنت در 26 ديماه 57 از كشور خارج شد. فرار شاه نخستين قدم درراه پيروزي بود . مردم توانسته بودند طاغوت پر نخوت زمانه را كه 37 سال غاصبانه و به زوربر مال آنها حكومت كرده بود مجبور به فرار كنند. شادي و شعف مردم پس از شنيدن خبر در رفتن شاه ديدني بود و خاطره آن روز هرگز از ذهن ملت فراموش نمي شود.

بازگشت امام خمينی به وطن

سرانجام صبح روز 12 بهمن 1357 بود كه رهبر انقلاب به روي پله هاي هواپيما ظاهر گرديدند. جمعيت انبوهي كه به استقبال رهبر خود رفته بودند در فرودگاه و در طول مسير آن تا بهشت زهرا در طرفين خيابان ساعتها به انتظار نشسته بودند تا حتي يك لحظه از نزديك چهره نوراني  رهبر دور از وطن خويش را ببينند. همه شهر گلباران و چراغاني بود. خنده از لبهاي هيچكس دور نمي شد. ميليونها انسان كه از سراسر ايران براي ديدار امام خميني (ره) به تهران آمده بودند در انتظار بودند عده اي نيز در شهرستانها (بنا به قول كاركنان راديو تلويزيون) تا جريان را مستقيماً از تلويزيون تماشا كنند دقيقه شماري مي كردند. در فرودگاه عده اي از علما و ياران ديرين امام خميني (ره) به استقبلال آمده بودند امام خميني (ره) قصد داشتند ابتدا در دانشگاه تهران چند دقيقه صحبت كنند، اما فشار جمعيت به حدي بود كه اين كار غير ممكن مي نمود، لذا مستقيماً به بهشت زهرا تغيير مسير دادند و اين خود نمايانگر احترام و ارزشي است كه امام خميني (ره) قلباً به شهيدان و راه آنها دارند كه به جاي رفتن به هر محل ديگر بهشت زهرا را پس از 15 سال دوري از وطن جهت سخنراني انتخاب مي كنند. مقصد امام خميني (ره) در بهشت زهرا مزار شهداي گلگون كفن 17 شهريور بود

اعلام تشکيل دولت موقت       

امام پس از بازگشت از بهشت زهرا در يك اقامتگاه ساده در جنوب شهر منزل
 گزيدند. پس از ورود امام سيل جمعيت بي وقفه براي ديدار امام در جريان بود.
مردم اندك اندك با مقدماتي كه براي ورود امام و استقبال از ايشان ترتيب
داده بودند آمادگي تشكيلاتي پيدا مي كردند.
در آن روزها يعني از 15 تا 22 بهمن در كشور دو دولت وجود داشت،
 يكي دولت موقت انقلاب اسلامي كه مشروعيت و قانوني بودن خود
را از حكم امام بدست آورده و مورد تأييد همه ملت بود و ديگري دولت بختيار
 كه مردم و كارمندان انقلابي ادارات حتي اجازه نداده بودند
وزيران كابينه او به داخل ساختمان وزارتخانه ها وارد شوند

واقعه نيروی هوايی

مردم دسته دسته به ديدن امام مي رفتند. ايران يكپارچه در جوش و خروش بود. همه چيز خبر از يك تحول سريع قريب الوقوع مي داد
روز جمعه 22 بهمن شب هنگام ناگهان صداي الله اكبر مردم از بامها برخاست. خبر رسيد كه لشگر گارد شاهنشاهي به تعدادي از افراد نيروي هوايي كه به انقلاب پيوسته اند حمله و تيراندازي كرده است. مردم از همه جا به طرف پادگان نيروي هوايي شتافتند.
درگيري و اجتماع مردم تا صبح به طول انجاميد. افراد نيروي هوايي با مشاهده امت حزب الله جان بر كف درهاي پادگان را به روي مردم گشودند درهاي اسلحه خانه شكسته شد و مردم مسلح شدند

اعلام حکومت نظامی

با مسلح شدن مردم، شهر به حالت جنگي درآمد. ساعت 2 بعد از ظهر روز شنبه  21 بهمن راديو كه در اشغال نظاميان بود اعلام كرد كه از ساعت 4 بعد از ظهر حكومت نظامي برقرار است و احدي حق عبور و حضور در معابر را ندارد. معلوم بود كه آمريكا مي خواهد آخرين حربه خود را بكار برد. ساعتهاي تعيين سرنوشت فرا رسيده بود.همه منتظر بودند ببينند امام در برابر اين تهديد جدي چه عكس العملي نشان مي دهداندكي قبل از آغاز حكومت نظامي اعلاميه امام كه در آن  حكومت نظامي را لغو كرده بود
 در شهر دست به دست و دهان به دهان منتشر شد. امام فرموده بودند: اعلاميه امروز حكومت نظامي خدعه و خلاف شرع است و مردم به هيچ وجه به آن  اعتنا نكنند. برادران و خواهران عزيزم هراس به دل خود راه ندهيد كه به خواست خداوند تعالي حق پيروز است ....
مردم يك پارچه به خيابانها آمدند ، جمعيت در همه جا موج ميزد ، حكومت نظامي شكست خورد و درگيري بين مردمي كه مسلح شده بودند و نيروهايي كه از ارتش به مردم پيوسته بودند با تانكها و قواي گارد و بعضي مراكز نظامي و كلانتريها اغاز شد

22بهمن

ا نقلاب اسلامي ايران در بيست و دوم بهمن ماه هزار و سيصد و پنجاه و هفت به پيروزي رسيد و مردم انقلابي، اداره حكومت كشور را به دست گرفتند. پس از پيروزي انقلاب، ايران از نظر اوضاع و احوال داخلي عرصه حوادث تاريخي و مهم بي شمار و از نظر مسائل بين المللي كانون توجه سياستمداران و عموم مردم جهان شداين انقلاب نهضت مستقلي بود و با تأثيري كه بر مستضعفان و مخصوصاً مسلمانان جهان بجا نهاده بود كاخهاي مستكبران را به لرزه افكنده بود به همين جهت از آغاز، آماج دشمني و توطئه ابرقدرتها شد. در سالهاي پس از پيروزي انقلاب كميت و كيفيت حوادث كشور به اندازه اي فراوان و مهم بوده است كه سالهاي پيش از پيروزي انقلاب اسلامي و حتي سال 1357 در مقايسه با آن بسيار آرام و كم حادثه است

ادامه مطلب هم یه سری بزنید

یا علی...