کدخدا
                                                                                                                                                     ۱۳۸۷/۱۰/۱۴     

السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک...

سلام خدمت همه دوستان عزيز.

من هم لازم ديدم تا به نوبه خودم فرا رسيدن ماه محرم و شهادت مظلومانه امام حسين (ع) را به همه شما دوستان عزیز تسلیت عرض کنم...

سلام من به محرم  به تشنگی عجیبش

به بوی سیب زمین و غم حسین غریبش

سلام من به محرم  به غصه و غم مهدی  

به چشم كاسه خون و به شال ماتم مهدی  

سلام من به محرم  به كربلا و جلالش

به لحظه های پر از حزن و غرق درد و ملالش  

سلام من به محرم  به حال خسته زينب

به بينهايت داغ دل شكسته زينب

ت.ن:فرا رسیدن ماه محرم را به تمامی مسلمانان جهان تسلیت می گم

به کدامین گناه!، آنان که هنوز سالی را هم در این دنیا قدم نگذاشته اند ، به کدامین پاداش از همان لحظه های به یاد ماندنی زندگی بی کسی را با تمام وجود احساس می کنند ؟!
روز و شب را در آرزوی کسانی که پدر و مادر بنامندشان ، سر در آغوش مادری که بغض های در گلو خفه شده را مرهمی باشد ... و دست در دستان پدری که تکیه گاه زندگیشان باشد ...
چه زود کتاب زندگیشان پر می شود ، شاید تنها دلیلش این باشد که برگهای کتاب زندگیشان بیش از دیگران است !
چه صبری دارند خدا !!، دریای احساس را می توان در چشمان معصومشان دید ...

ت.ن۱: خدایا،در آن لحظه که پای در این دنیا نهادن،یادت رفت چتری را هم به همراهشان بفرستی ...؟!
ت.ن۲:می گویند نباید دید. حق دارند، بیش از این شکستن دلشان جایز نیست...، مصداق شعر:
         گر مرهم تو بر دل مردم به منت است --- بردار مرهمت که نمک می پراکنی (اوحدی)
                                                                                                                 
                                                                                                                     کدخدا
                                                                                                                                                        ۱۳۸۷/۱۰/۰۹